DZIADEK DO ORZECHÓW I CZTERY KRÓLESTWA /2D/

gatunek: familijny/fantasy/przygodowy

produkcja: USA, czas trwania: 97

17.11.2018 | 14:00
DZIADEK DO ORZECHÓW I CZTERY KRÓLESTWA /3D/

gatunek: familijny/fantasy/przygodowy

produkcja: USA, czas trwania: 97

17.11.2018 | 16:00
PLANETA SINGLI 2

gatunek: komedia romantyczna

produkcja: Polska, czas trwania: 115

17.11.2018 | 18:00
CLIMAX

gatunek: dramat/thriller

produkcja: Francja, czas trwania: 90

22.11.2018 | 19:00
LISTOPAD

gatunek: fantasy/horror/dramat

produkcja: Estonia/Holandia/Polska, czas trwania: 115

24.11.2018 | 18:00
DEGAS. UMIŁOWANIE PERFEKCJI /wystawa na ekranie/

gatunek: wystawa

produkcja: Wielka Brytania, czas trwania: 90

29.11.2018 | 19:00
Aktualności
Degas. Umiłowanie perfekcji - wystawa na ekranie - 29.11.2018
14.11.2018
Degas. Umiłowanie perfekcji - wystawa na ekranie - 29.11.2018

Kino Regis / Miejski Dom Kultury zapraszają 29 listopada, godz. 19.00 (czwartek)  na kolejny odcinek cyklu "Wystawa na ekranie".  Naszym bohaterem będzie Edgar Degas - wybitny francuski artysta uznawany za…

Czytaj więcej >

DKF Aktualności

"Climax" Gaspara Noé w DKF Maciste.

22.11.2018, godz 19.00 /czwartek/

Dyskusyjny Klub Filmowy "Maciste" zaprasza na "Climax" -  hipnotyczny, odurzający, pulsujący energią i muzyką lat 90-tych nowy film Gaspara Noé, twórcy „Love” „Nieodwracalne”  i „Wkraczając w pustkę”. Przed filmem prelekcja dr Macieja Stroińskiego.


„Climax” mistrzowsko przenosi taniec współczesny na ekran. Przy nim „Pina” Wima  Wendersa wypada nijako i bezbarwnie. /The Film Stage/


Inspirowana autentycznymi wydarzeniami opowieść o grupie tancerzy, którzy w pewną zimową noc spotykają się w opuszczonej szkole na odludziu. Taneczna próba w rytm przebojów Daft Punk, Apex Twin i Soft Cell szybko zamienia się w pełną seksualnego napięcia imprezę. Gdy wychodzi na jaw, że domowej roboty sangrię ktoś doprawił narkotykami, dzika zabawa w zamkniętym budynku przeradza się w ekstremalny, psychodeliczny trip.
Na planie swojego najnowszego projektu reżyser sam stanął za kamerą, a do choreograficznych fajerwerków zatrudnił profesjonalnych tancerzy. W obsadzie znalazła się Sofia Boutella, tancerka i aktorka („Atomic Blonde”), a także francuski DJ Kiddy Smile. Na ścieżkę dźwiękową do „Climaxu”, obok przebojów elektro z lat 90-tych, trafił również – skomponowany specjalnie na potrzeby filmu – utwór „Sangria” Thomasa Bangaltera z Daft Punk.
Gaspar Noé w wizualnie porywający sposób pokazuje, do czego zdolni są ludzie, gdy zbiorowo puszczają im hamulce i budzą się wewnętrzne demony.


REŻYSER:
Gaspar Noé urodził się w 1963 roku w Buenos Aires jako syn malarza, dorastał tam i w Nowym Jorku, kształcił się we Francji. Studiował film i filozofię. Zaczynał od krótkometrażówek, dostrzeżonych na festiwalach. Rozpoczętą w Mięsie opowieść o rzeźniku zmagającym się z wychowaniem upośledzonej córki kontynuuje w Samemu przeciw wszystkim, gdzie bohater z kolei walczy z frustracją po utracie pracy. Filmy wywołały szok, pokazując nieznane oblicze Francji: porażkę, agresję, destrukcję.
Nieodwracalne, retrochronologiczna, kilkuujęciowa opowieść o zbrodni i zemście, ze sceną gwałtu na bohaterce granej przez Monicę Belucci, wywołało skrajne reakcje w Cannes, ze zbiorowym wychodzeniem z kina włącznie. W Love Noé zszokował canneńską publiczność wyjątkowo śmiałymi scenami erotycznymi. Najnowszy film reżysera, Climax, tradycyjnie już w canneńskiej selekcji, tym razem pojednał krytyków, którzy zgodzili się, że to najlepszy film w katalogu Argentyńczyka. Bez wątpienia wizjoner współczesnego kina, eksperymentujący z płynnym montażem i psychodelią.
Przy wszystkich swoich pełnometrażowych filmach nie tylko jest reżyserem, ale również autorem scenariuszy, montażystą i producentem. Dzięki temu może zachować pełną wolność twórczą – eksperyment w kinie nie ma dla niego granic.

 

WYBRANA FILMOGRAFIA
1991: Carne (krótki metraż)
1998: Sam przeciw wszystkim / Seul contre tous
2002: Nieodwracalne / Irréversible
2010: Wkraczając w pustkę / Enter the Void
2012: 7 dni w Hawanie / 7 días en La Habana (segment „Ritual”)
2015: Love
2018: Climax

 

------------------
CLIMAX /2018/
22 listopada /czwartek/ 2018, godz. 19.00
Kino Regis, ul. Regis 1
bilety: 10 zł, 5 zł dla członków DKF-u
Zrealizowano przy wsparciu PISF

 


„35 mm magii kina"- "GRIZZLY MAN" Wernera Herzoga w DKF Maciste.

8.11.2018, godz 19.00 /czwartek/

8 listopada (godz. 19.00)  DKF Maciste zaprasza na Grizzly man Wernera Herzoga - pasjonujący, jedyny w swoim rodzaju film. To jeden z najlepszych filmów o przyrodzie, jakie kiedykolwiek zrobiono – błyskotliwy i poetycki obraz o udręczonym, ale szczęśliwym człowieku wciągniętym w kontrowersyjną i prowokacyjną medytację na temat ludzkiego romansu z mitem natury i niewinności.
Seans w ramach cyklu „35 mm magii kina"-  czyli z tradycyjnej taśmy filmowej.
Prelekcję do filmu wygłosi miłośniczka dzieł Wernera Herzoga - Barbara Szczekała (filmoznawczyni, pracownik UJ i redaktorka czasopisma "EKRANy").

 

 

W pewnym sensie Grizzly man jest szczytowym osiągnięciem przyrodniczego dokumentu, opowiada bowiem w równej mierze o naturze człowieka, jak i naturze zwierząt. /David Denby, New Yorker/

 

Główny bohater - Timothy Treadwell, doskonale znany obrońca niedźwiedzi grizzly, podróżujący z wykładami na ich temat, zginął w październiku 2003 roku. Został zabity i częściowo pożarty razem z jego dziewczyną Amie Huguenard przez niedźwiedzia grizzly w Parku Narodowym Katmai na Alasce.
Herzog zdobył dostęp do 100 godzin materiału filmowego, jaki stworzył Treadwell przez ponad 13 sezonów, jakie spędził pośród niedźwiedzi na archipelagu Kodiak. Treadwell nie miał broni i wcielił się w rolę przyjaciela i obrońcy tych okrutnych i dzikich zwierząt. Nadał im imiona i ignorując ekspertów, sportretował niedźwiedzie w książce i swych wykładach dla dzieci jako kudłate stworzenia.

Herzog traktuje Treadwella jako kolegę po fachu. W materiale nakręconym przez Treadwella znajduje prawdziwie filmowe piękno: „Odkryłem film o ludzkich uniesieniach i ogromnym wewnętrznym rozdarciu: tak jakby było w nim pragnienie, żeby znieść granice swego człowieczeństwa i połączyć się z niedźwiedziami”.

Herzog bada korzenie tego pragnienia przemiany w dzikie zwierzę. Wywiady i materiał filmowy pokazują, że dla Treadwella było to zarazem doświadczenie mistyczne i  pragnienie ucieczki od społeczeństwa, do którego nie pasował. Najpierw nie udała mu się kariera w Hollywood (ponoć Woody Harrelson był lepszy w castingu do roli w „Cheers”), potem popadał w uzależnienie od narkotyków i alkoholu. W końcu odkrył krainę niedźwiedzi.  

Stojąc przed precyzyjnie ustawioną kamerą, podczas gdy niedźwiedzie pasą się lub łowią ryby w pobliżu, Treadwell wysokim i nadmiernie podnieconym głosem rozpływa się nad swoją miłością do dzikich zwierząt i wychwala cnoty niedźwiedziego życia.

Autochtoni i naukowcy słusznie skarżą się Herzogowi, że Treadwell przekroczył niewidzialną granicę, wytyczoną pomiędzy ludźmi a niedźwiedziami grizzly przed wiekami i że „uspołecznienie” tych drapieżników zniwelowało u nich naturalny strach przed człowiekiem. Jeden nawet utrzymuje, że kłusownictwo nigdy nie było poważnym zagrożeniem dla alaskańskich niedźwiedzi grizzli.

A jednak Treadwell osiągnął zadowolenie i pewien spokój w niedźwiedziej społeczności (podobno zabił go niedźwiedź, którego nie znał). Życie w dziczy umożliwiło mu zlekceważenie cywilizacji. To był jego sposób na bunt przeciwko społeczeństwu i stworzenie fikcji na swój własny temat.

Udawał, że jest Australijczykiem, podczas gdy naprawdę pochodził z Nowego Jorku. W filmie, którego nigdy nie udało mu się zrealizować, chciał sportretować siebie jako samotnika w puszczy, chociaż w rzeczywistości często miewał kobiece towarzystwo. Urobił siebie w grizzly mana, pół-niedźwiedzia, pół-człowieka, który wyraźnie faworyzował swą zwierzęcą stronę.

Narracja Herzoga jest wnikliwa i liryczna, choć także mocno osadzona w rzeczywistości. Broni się on przed wciągnięciem w mit szlachetności i niewinności zwierząt. Widzi raczej królestwo natury wypełnione  chaosem i przemocą. Herzog przez cała swą karierę zajmował się  portretowaniem ludzkich obsesji. Timothy Treadwell jest jego punktem dojścia. /Na podstawie artykułu Kirka Honeycutta w Hollywood Reporter/

------------------
GRIZZLY MAN /2005/
8 listopada /czwartek/ 2018, godz. 19.00
Kino Regis, ul. Regis 1
bilety: 10 zł, 5 zł dla członków DKF-u
Zrealizowano przy wsparciu PISF

 


Terroryzm oczami ofiar - "Utoya, 22 lipca" w DKF Maciste.

25.10.2018, godz 19.00 /czwartek/

 

DKF "Maciste" zaprasza 25 października (godz. 19.00) na wstrząsający dramat norweskiego reżysera Erika Poppe - "Utoya, 22 lipca". Film jest próbą odtworzenia tragicznych wydarzeń, które wstrząsnęły nie tylko Norwegią, ale całym światem

22 lipca 2011 r., kilka godzin po zamachu w Oslo, szaleniec otworzył ogień do obozowiczów na wyspie Utoya, zabijając 69 osób i raniąc ponad 100. Obraz otwierają dokumentalne ujęcia eksplozji, po których następuje próba odtworzenia doświadczeń ofiar drugiego zamachu. Scenariusz powstał na bazie prawdziwych zeznań ocalałych.
Przed filmem prelekcja Macieja Gila.


Wywołuje potężny emocjonalny dyskomfort, ale koniecznie powinniście zobaczyć ten film!
 /Marta Ossowska, Okiem Krytyka/

 

Film doskonale działa jako trzymający w napięciu do samego końca horror, bo
inaczej tego wydarzenia nazwać nie można.

/Radek Folta, Film jak sen/

 

Reżysera interesuje przede wszystkim chwytanie czystej grozy, pokazywanie, jak
bohaterowie walczą ze sprzecznymi impulsami; jak w obliczu zagrożenia zachowuje
się społeczność.

/Jakub Popielecki, Filmweb/

 

Spotykamy się z 18-letnią Kają na 12 minut przed pierwszym wystrzałem na wyspie Utøya, 22 lipca 2011 roku, słonecznego dnia, który potem zapisze się w historii jako najgorszy w historii współczesnej Norwegii. Uczestnicy letniego obozu już wiedzą o bombie zdetonowanej przez Andersa Behringa Breivika w centrum Oslo. Ale czy to możliwe, by prawicowy ekstremista był teraz na wyspie?
Reżyser podąża kamerą za Kają, inscenizując feralne kilkadziesiąt minut walki o życie. „Nigdy tego nie zrozumiesz”, mówi bohaterka do telefonu, który pojawia się w kadrze dopiero później. Przede wszystkim bowiem swoje słowa Kaja kieruje do nas, widzów.


Reżyser:

Erik Poppe – przyszedł na świat 24 czerwca 1960 roku w Oslo. Studiował w Dramatiska Institutet w Sztokholmie na kierunku operatorskim. Karierę rozpoczął na początku lat 90. właśnie od realizacji zdjęć do filmów. W 1998 roku zadebiutował jako reżyser i scenarzysta dramatu kryminalnego „Schpaaa” o gangu nastolatków złożonym z rodowitych Norwegów i imigrantów. O ile ten film przyniósł twórcy rozgłos w Skandynawii, o tyle kolejny „Hawaje, Oslo” okazał się już międzynarodowym sukcesem, goszcząc również na polskich ekranach.
Pozycję Poppe jako jednego z najciekawszych norweskich reżyserów ugruntowały kolejne obrazy, jak dramat muzyczny „Zniknięcie” czy historyczna superprodukcja „Wybór króla”. Poppe jest także cenionym autorem reklam i teledysków.

 

Filmografia:
2018 Utoya, 22 lipca / Utøya 22. juli
2018 Per Fugelli: Sisteresept (dok.)
2016 Wybór króla / Kongensnei
2013 Po tysiąc razy dobranoc / Tusengangergodnatt
2008 Zniknięcie / DeUsynlige
2004 Hawaje, Oslo / Hawaii, Oslo
2002 Brigaden

 

------------------
UTOYA, 22 LIPCA /2018/
25 października /czwartek/ 2018, godz. 19.00
Kino Regis, ul. Regis 1
bilety: 10 zł, 5 zł dla członków DKF-u
Zrealizowano przy wsparciu PISF

 


Cenzura w sieci? - "Czyściciele internetu" w DKF Maciste.

11.10.2018, godz 19.00 /czwartek/

 

DKF "Maciste" zaprasza 11 października (godz. 19.00) na szeroko komentowany dokument "Czyściciele internetu" (org. The Cleaners),  podejmujący tematykę kontroli treści w internecie -włączając popularne dziś -  media społecznościowe.

 

"Oglądanie filmu Moritza Riesewiecka i Hansa Blocka działa jak zażycie czerwonej pigułki w "Matrixie". Seans odsłania przed nami złowrogie oblicze sieci jako przestrzeni, w jakiej jesteśmy tylko zakładnikami w rękach potężniejszych sił. Nawet jeśli w pierwszej chwili brzmi to jak fragment jakiejś spiskowej teorii dziejów, reżyserzy wiedzą, co zrobić, by uwiarygodnić swoją tezę" - pisze Filmweb.

 

Każdego dnia co minutę 500 godzin materiału filmowego jest przesyłanych na YouTube, 450 000 tweetów jest publikowanych na Twitterze, a 2,5 miliona postów na Facebooku. Jego współzałożyciel Mark Zuckerberg obiecał kiedyś, że Facebook będzie bez ograniczeń dzielić się wszystkim z każdym, ale okazało się, że jest zupełnie inaczej. Internet nie jest wcale tak neutralny, demokratyczny i wolny, jak się nam z pozoru wydaje. Tysiące moderatorów treści na Filipinach dzień w dzień decyduje o tym, co pojawia się, a co nie w mediach społecznościowych. To właśnie oni akceptują lub odrzucają publikowane przez nas filmy i zdjęcia. I o ile trudno się spierać z potrzebą monitorowania wszelkich obrazów przemocy, to we wszystkich innych przestrzeniach taka cenzura wydaje się dyskusyjna. A już na pewno wiele wątpliwości budzić może przypadek pochodzącego z Los Angeles artysty Illmy Gore’a, który chciał umieścić na Facebooku nagiego Donalda Trumpa z małym penisem, ale zdecydowano o usunięciu go z sieci ponieważ pogarszał wizerunek amerykańskiego prezydenta. Co więcej konto Gore’a na Facebooku zostało zamknięte.

Film przedstawia kulisy, skutki i ofiary internetowej cenzury, która de facto okazuje się idealnym narzędziem do sterowania rzeczywistością. Wysoko postawieni eksperci techniczni i byli czyściciele sieci opowiadają o potrzebie i praktyce takich działań. Okazuje się, że media społecznościowe negocjują z niektórymi krajami dostęp do materiałów krytycznych wobec ich rządów. Jak to możliwe, że wielkie internetowe korporacje, takie jak Facebook, czy Instagram o niewielkiej lub zerowej odpowiedzialności wobec swoich klientów mają dziś taką władzę, o jakiej do tej pory większość państw mogłaby tylko pomarzyć?

 

Przed filmem prelekcja Barbary Szczekały.

Uwaga: dodatkowe seanse (z prelekcją i dyskusją) dla młodzieży w dniu 29.10.2018, godz. 9.00 i 11.30.


------------------
CZYŚCICIELE INTERNETU /2018/
11 października /czwartek/ 2018, godz. 19.00
Kino Regis, ul. Regis 1
bilety: 10 zł, 5 zł dla członków DKF-u
Zrealizowano przy wsparciu PISF

 


Przekraczając granice człowieczeństwa - dokument "Człowiek delfin" w DKF Maciste.

27.09.2018, godz 19.00 /czwartek/

 

Dyskusyjny Klub Filmowy "Maciste" i Kino Regis zapraszają 27 września (godz. 19.00) na film dokumentalny poświęcony życiu niezwykłej postaci - Jacques’a Mayola, jednego z największych nurków w historii, wielokrotnego rekordzisty świata w nurkowaniu głębinowym. Jego skomplikowane życie osobiste, pasja do nurkowania, zaangażowanie w ochronę oceanu i rozległa wiedza na temat delfinów stały się inspiracją dla kultowego fil

 

mu Luca Bessona „Wielki błękit”. Teraz poznajemy go jeszcze bliżej.

Poznajemy charyzmatycznego człowieka, rozdartego między lądem a wodą, który ryzykował życie nie dla sławy, lecz dla wyższego celu. Nurkowanie dało mu szansę stać się posłańcem, który dotarł do granic ludzkiego ciała i umysłu nie tylko po to, by pobić dotychczasowe rekordy, lecz odkryć głębsze powinowactwo pomiędzy człowiekiem i morzem. /Elle/

 

Udamy się w fascynującą podróż do podwodnego świata, zanurzając się w zmysłowym i granicznym doświadczeniu swobodnego nurkowania. Będziemy podróżować przez Japonię, Miami, Marsylię, wyspy Caicos, Kalymnos i Elbę. Nurkowanie pozwoliło Mayolowi dotrzeć do granic ludzkiego ciała i odkryć głęboką więź człowieka z morzem.

Film splata wspaniałą współczesną fotografię podwodną w wykonaniu najlepszych na świecie nurków z intymnymi komentarzami przyjaciół Mayola, rodziny i mistrzów świata w nurkowaniu. Narratorem jest Jean-Marc Barr – odtwórca roli Mayola w „Wielkim błękicie”.

 

Przed filmem prelekcja Macieja Gila.

 

JACQUES MAYOL - KRÓTKA HISTORIA:
1 kwietnia 1927 - urodzony w Szanghaju, dzieciństwo spędza na Wschodzie, uczy się pływać w trakcie rodzinnych wakacji w Japonii
1939 – z rodziną osiedla się w Marsylii
1948 - bierze ślub z Vibeke Boje Wadsholt i razem przeprowadzają się ze Szwecji do Kanady i Miami. Mają dwoje dzieci: Dottie i Jeana-Jacquesa. W końcu rozwodzą się
1957 - pracuje w Seaquarium w Miami, gdzie spotyka Clown, samicę delfina i zaczyna zajmować się swobodnym nurkowaniem
czerwiec 1967 - ustanawia rekord swobodnego nurkowania na głębokości 60 metrów i mierzy się ze swoim rywalem Enzo Maiorcą z Sycylii
wrzesień 1970 - Izu (Japonia): ustanawia rekord nurkując na głębokość 76 metrów. To początek silnego przywiązania do Japonii
1973 - otacza się badaczami, nurkami i technikami na Elbie we Włoszech i szkoli się pod kątem kolejnego wyzwania: pokonania bariery 100 metrów
styczeń 1975 - Gainsville (Floryda): tragiczna śmierć jego partnerki, Gerdy Covell, która zostaje zaatakowana nożem w centrum handlowym. Umiera w jego ramionach
listopad 1976 - 49-letni Mayol jest pierwszym człowiekiem, który zszedł na głębokość 100 metrów na jednym oddechu
1983 - w wieku 56 lat Mayol schodzi na 105 metrów
1986 - publikuje książkę „Homo Delphinus, the Dolphin within Man”
1988 - do kin wchodzi „Wielki błękit” Luca Bessona, w rolę Jacquesa Mayola wciela się Jean-Marc Barr
22 grudnia 2001 - Jacques Mayol popełnia samobójstwo w swoim domu w Capoliveri, na Elbie w wieku 74 lat

------------------
CZŁOWIEK DELFIN /2017/
27 września /czwartek/ 2018, godz. 19.00
Kino Regis, ul. Regis 1
bilety: 10 zł, 5 zł dla członków DKF-u
Zrealizowano przy wsparciu PISF


Objazdowy konkurs polskich filmów krótkometrażowych "Short Waves on Tour 2018".

7.06.2018, godz 19.00 /czwartek/

 

DKF Maciste/Kino Regis oraz Fundacja Ad Arte gorąco zapraszają już po raz drugi na "Short Waves on Tour 2018", czyli konkurs polskich filmów krótkometrażowych.  W dniu 7 czerwca (godz. 19.00) bocheńscy widzowie obejrzą i wybiorą najlepszy obraz  spośród  pięciu krajowych produkcji.
W zestawie znajdują się filmy fabularne, animowane i dokumentalne, prezentowane podczas Short Waves Festival 2018 w Poznaniu.

 

Autorzy filmów konkursowych opowiadają intrygujące historie wyrazistych bohaterów, którzy pewnie stąpają po ziemi do czasu, gdy los niespodziewanie zmusza ich do przewartościowania swoich światopoglądów. To historie ludzi, których czeka pewna inicjacja bądź życiowa zmiana, związana m. in. z wchodzeniem w dorosłość (“Wolta”), konfrontacją miłosnych wyobrażeń z surową rzeczywistością (“Nic nowego pod słońcem”), czy też nieporadną próbą wkraczania w złoty wiek (“Fusy”). Program ukazuje wszystkie odcienie życia oraz pełną paletę emocji - smutek spowodowany niepowodzeniami przeplata się z radością z drobnych sukcesów, jednak zawsze wygrywa ciekawość życia, która dodaje odwagi do podejmowania kolejnych wyzwań.

 

Publiczność zgromadzona na pokazach w całej Polsce zagłosuje na wybrany tytuł, a reżyser filmu z największą liczbą głosów otrzyma nagrodę w wysokości 10 tys. zł. Zwycięzcę poznamy 16 czerwca 2018 r. w Poznaniu podczas specjalnego wydarzenia finałowego Short Waves on Tour z udziałem autorów filmów.

Prelekcję przed projekcjami przeprowadzi Barbara Szczekała.

 

KONKURS!
Wygraj weekendową wycieczkę do Poznania!

Wśród głosujących rozlosowana zostanie nagroda główna - dwa podwójne zaproszenia na atrakcyjny weekend w Poznaniu, w tym m. in. Karty Turystyczne ufundowane przez Poznańską Lokalną Organizację Turystyczną, zapewniające wstęp wolny lub zniżkę do prawie 200 atrakcji turystycznych, restauracji i bezpłatną komunikację miejską, dwa noclegi w 4-gwiazdkowym hotelu oraz udział w wydarzeniu finałowym Short Waves on Tour.

Aby wziąć udział w konkursie wystarczy zagłosować na ulubiony film w programie i podać swój adres e-mail na karcie do głosowania. Zwycięzca zostanie poinformowany o nagrodzie drogą mailową do 10 czerwca.

 


Program:


Wolta (Volte)
reż. Monika Kotecka, Karolina Poryzała / Polska 2016 / dokument / 14 min.
Zuzia od kilku lat trenuje woltyżerkę. Ze względu na wiek, jest zwieńczeniem akrobatycznej piramidy. Do czasu: w kolejnym sezonie okazuje się, że figury z jej udziałem nie mają już gracji i lekkości.


Czarnoksiężnik z krainy U.S. (The Wizard of U.S.)
reż. Balbina Bruszewska / Polska 2017 / animacja / 23 min.
Animowany kolaż, satyra powieści L. Franka Bauma. Tajemnicze tornado porywa Dorotkę i przenosi do niezwykłego miejsca. Podąża na spotkanie Czarnoksiężnika, który ma spełnić jej marzenia.


Nic nowego pod słońcem (Nothing New Under the Sun)
reż. Damian Kocur / Polska 2017 / fabuła / 25 min.
Michał pracuje przy hodowli krów. Po pracy wraca do domu, je i odpoczywa. Każdy dzień Michała wygląda dokładnie tak samo. Pewnego dnia przyjeżdża do niego poznana przez internet dziewczyna.


Heimat
reż. Emi Buchwald / Polska 2017 / fabuła / 24 min.
Pięcioosobowa, dziwaczna rodzina spotyka się na komisariacie w małej miejscowości. Dorosłe dzieci muszą zeznawać przeciwko mężczyźnie, który pobił ich ojca.


Fusy (Dregs)
reż. Kordian Kądziela / Polska 2017 / fabuła / 28 min.
Beata jest telewizyjną wróżką na telefon. Codziennie doradza innym ludziom, mimo własnych niepowodzeń. Jej życie diametralnie się zmienia, gdy jej przepowiednia nieomal doprowadza do tragedii.

 

Łączny czas pokazu: 113 min.
Program filmowy w polskiej wersji językowej z angielskimi napisami.

Zwiastun: https://www.youtube.com/watch?v=tf9hfb9-pvQ&feature=youtu.be


------------------
SHORT WAVES ON TOUR /2018/
7 czerwca /czwartek/ 2018, godz. 19.00
Kino Regis, ul. Regis 1
bilety: 10 zł, 5 zł dla członków DKF-u
Zrealizowano przy wsparciu PISF

Organizator:
DKF Maciste / Kino Regis / Miejski Dom Kultury w Bochni
Fundacja Ad Arte / www.adarte.pl
Short Waves Festival / www.shortwaves.pl  

 


Thriller "W ułamku sekundy"  Fatiha Akina w DKF Maciste.

10.05.2018, godz 19.00 /czwartek/

 

Dyskusyjny Klub Filmowy "Maciste" i Kino Regis zapraszają 10 maja (godz. 19.00) na nagrodzony "Złotym Globem" film Fatiha Akina "W ułamku sekundy".
Krytycy filmowi podkreślają precyzję, z jaką została zrealizowana filmowa opowieść. Zgodni są również co do tego, że emocjonalne napięcie i wiarygodność thriller zawdzięcza kreacji odtwórczyni głównej roli. Gra Diane Kruger budzi podziw. Reżyserskie mistrzostwo, doskonałe aktorstwo i wysoki poziom realizacji (zdjęcia, montaż) złożyło się na film wciągający i niezwykle poruszający.


Prelekcję przed filmem wygłosi Ewa Szponar - filmoznawczyni, absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego, uczy w Warszawskiej Szkole Filmowej, współpracuje m.in. z czasopismem EKRANy, Kinem, portalem Onet.

 

 

Fatih Akin stworzył film głęboko poruszający i skłaniający do refleksji. Po seansie trudno nie zadać sobie pytania gdzie stoi granica w nienawiści, za którą kończy się nasze człowieczeństwo. / Marta Ossowska, Okiem Krytyka /

 

Ostry, precyzyjny. Uwodzi emocjonalnym napięciem.
/The Hollywood Reporter/

 

Znakomite, trzymające w napięciu, perfekcyjne kino. Najlepszy film Fatiha Akina od czasu „Głową w mur”.
/IndieWire/

 

„W ułamku sekundy” to najnowszy film Fatiha Akina, twórcy „Głową w mur”, „Soul Kitchen” i „Na krawędzi nieba”. W roli głównej: Diane Kruger („Bękarty wojny”, „Troja”, „Kopia mistrza”), której „W ułamku sekundy” zawdzięcza emocjonalne napięcie i wiarygodność. Film znalazł się w programie Konkursu Głównego MFF w Cannes 2017. Jury Festiwalu doceniło genialną kreację Diane Kruger, przyznając jej nagrodę w kategorii: Najlepsza Aktorka. Hollywoodzkie Stowarzyszenie Prasy przyznało „W ułamku sekundy” Złotego Globa w kategorii: Najlepszy Film Nieanglojęzyczny.  

 

Treść:
W ułamku sekundy życie Katji (Diane Kruger) eksploduje i rozpada się bezpowrotnie, gdy jej mąż i kilkuletni synek giną w zamachu bombowym. Przyjaciele i rodzina próbują podtrzymać ją na duchu i zapewniają, że sprawcom zostanie wymierzona sprawiedliwość. Z czasem Katja poznaje tożsamość podejrzanych o udział w zamachu. Narasta w niej potrzeba zemsty na ludziach, którzy odebrali jej tych, których kochała.

 

Reżyser:
Fatih Akin urodził się w 1973 roku w Hamburgu w rodzinie tureckich emigrantów. Studiował na Akademii Sztuk Pięknych. Po zrealizowaniu dwóch krótkich filmów krótkometrażowych w 1998 roku udało mu się wyreżyserować pełnometrażowy debiut: „Szybko i bezboleśnie”. Kolejnym filmem był „W lipcu” (z Moritzem Bleibtreuem i Christiane Paul w rolach głównych) oraz dokument „Kiedy myślę o Niemczech - Zapomnieliśmy wrócić”, w którym opowiedział historię swoich rodziców. Z kolei „Solino” z 2002 roku traktuje o rodzinie włoskich emigrantów w Niemczech.
Przełomem w jego karierze okazał się film „Głową w mur” nagrodzony Złotym Niedźwiedziem na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie oraz Europejską Nagrodą Filmową. W kolejnym filmie - „ Życie jest muzyką” - opisał różnorodność muzycznej sceny w Stambule. Za „Na krawędzi nieba” otrzymał w 2003 roku w Cannes nagrodę w kategorii: Najlepszy scenariusz. Rok później wyreżyserował jedną z części nowelowego filmu „Zakochany Nowy Jork”. „Soul Kitchen”, hołd dla rodzinnego miasta reżysera, otrzymał w 2009 Nagrodę Specjalną na MFF w Wenecji. Tam też dwa lata później premierowo została zaprezentowana „Rana”.

 

Wybrana filmografia:
1998 – Szybko i bezboleśnie / Kurz und schmerzlos
2000 – W lipcu / Im Juli
2004 – Głową w mur / Gegen die Wand
2004 – Wizje Europy / Visions of Europe (segment „The Old Evil Songs’ Germany”)
2005 – Życie jest muzyką / Crossing the Bridge: The Sound of Istanbul
2007 – Na krawędzi nieba / Auf der anderen Seite
2008 – Zakochany Nowy Jork / New York, I Love You
2009 – Soul Kitchen
2014 – Rana / The Cut
2016 – Goodbye Berlin / Tschick
2017 – W ułamku sekundy / Aus dem Nichts


------------------
W UŁAMKU SEKUNDY /2017/
10 maja /czwartek/ 2018, godz. 19.00
Kino Regis, ul. Regis 1
bilety: 10 zł, 5 zł dla członków DKF-u
Zrealizowano przy wsparciu PISF

 


„Klasyka kina na nowo" - zrekonstruowane cyfrowo arcydzieło „Sanatorium pod Klepsydrą" w reż. Wojciecha Jerzego Hasa.

5.04.2018, godz 19.00 /czwartek/

 

DKF Maciste zaprasza 5

 

kwietnia (czwartek, godz. 19.00) na - nagrodzony Nagrodą Specjalną Jury podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Cannes w 1973 roku - jeden z najwspanialszych polskich filmów - "Sanatorium pod klepsydrą".
Arcydzieło wybitnego polskiego reżysera, Wojciecha Jerzego Hasa, tym razem po gruntownej rekonstrukcji cyfrowej, dzięki której zachwyca jeszcze bardziej.
To oparty na prozie Bruno Schulza, mariaż filmu poetyckiego i psychologicznego.
Prelekcję do filmu przeprowadzi Maciej Gil.

 

Jeden z najpiękniejszych wizualnie i najbardziej oryginalnych filmów polskich. Poetycka refleksja na temat przemijania oraz nieodwracalności śmierci. Has przywołał na ekran uniwersum sennego marzenia inkrustowanego odpryskami wspomnień dzieciństwa, w którym przemieszały się różne pierwiastki: monarchia austro-węgierska, kresowa subkultura żydowskich miasteczek i marzenia małego chłopca. /Jan Słodowski, Leksykon polskich filmów fabularnych, Warszawa 1996/


Józef przyjeżdża do Sanatorium pod Klepsydrą, prowadzonego przez doktora Gotarda, gdzie przebywa jego zmarły ojciec, przywrócony do życia, lecz przeniesiony w inny wymiar czasu. Józef odbywa podróż w różne pętle czasu przeszłego – lata swojego dzieciństwa i fantastycznych marzeń. Ożywa dom rodzinny, sklep ojca, żydowskie miasteczko, przewijają się obrazy ewokowane kolekcjami znaczków i fabuły z gazetowych powieści, niezwykły ogród księżniczki Bianki, która odeszła z Rudolfem, przyjacielem Józefa. Przy próbie dokonania powtórnej pętli czasowej świat żydowskich miasteczek oraz żydowskiej kultury okazuje się zniszczony i wyludniony po tragedii holocaustu.


Jest to film, który nie wstydzi się „filmowości", obficie korzysta z szans, jakie wizjonerowi ekranu oferuje dzisiejsze kino. Gdy ogląda się Sanatorium, przychodzi refleksja, jak wiele stracił Rękopis znaleziony w Saragossie z powodu tego, że został zrealizowany na taśmie czarno-białej. Ostatni film Hasa, film-elegia, reanimujący sny o świecie sprzed potopu, unika tonacji popiołu, mieni się wszystkimi barwami; w niektórych swych partiach urzeka widowiskowością, której ambitne kino dziś się nie wstydzi. Myślę, że w dorobku Wojciecha Hasa Sanatorium Pod Klepsydrą jest pozycją bardzo ważną, nobilituje ona bowiem, uzasadnia jakby wstecz jego poszukiwania; w niektórych jego dawniejszych filmach istniał niekiedy rozdźwięk pomiędzy subtelną, filigranową tkanką jego wizji a samym „tematem" czy „treścią”, jakby nie dającą się unieść przy użyciu tych właśnie środków. Otóż tutaj zgodność pomiędzy „wyrazem” a tym co „wyrażane” jest zupełna: tylko przy użyciu takiego języka można przezwyciężyć opór czasu, dając równocześnie świadectwo zagłady owych mikroświatów kresowych, niby marginesowych, a przecież wessanych, zasymilowanych przez naszą podświadomość kulturalną. /Konrad Eberhardt, „Kino” 1973, nr 12/

 

Reżyser:
Wojciech Jerzy Has - reżyser filmowy, scenarzysta, pedagog. Urodził się 1 kwietnia 1925 roku w Krakowie – zmarł 3 października 2000 roku w Łodzi. Studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Po ukończeniu Kursu Przysposobienia Filmowego w Krakowie (1946) rozpoczął pracę w warszawskiej Wytwórni Filmów Dokumentalnych. W latach 1951-1956 pracował w Wytwórni Filmów Oświatowych w Łodzi, realizując filmy dokumentalne, oświatowe i instruktażowe. Od 1955 roku pracował w Zespole Autorów Filmowych „Syrena”, następnie w „Iluzjonie”, a od 1958 w „Kamerze”. W latach 1981-87 był kierownikiem artystycznym Zespołu Filmowego „Rondo”. Od 1974 roku pracował na Wydziale Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi, w latach 1989-1990 był jego dziekanem, a w latach 1990-1996 pełnił funkcję rektora tej uczelni. Był również szefem oraz opiekunem artystycznym Studia Indeka działającego przy łódzkiej szkole filmowej.
Jako reżyser rozpoczął od krótkometrażówek dokumentalnych, fabularnych i oświatowych. Pośród nich wyraźnie wyróżniają się: nakręcona ze Stanisławem Różewiczem Ulica Brzozowa (1947), a zwłaszcza Moje miasto (1950), subiektywny portret krainy dzieciństwa, pełen poezji i nostalgii. [...]
W 1957 roku nakręcił pierwszy film pełnometrażowy. Pętla, ekranizacja głośnego opowiadania Marka Hłaski, to bez wątpienia jeden z najlepszych debiutów w dziejach naszej kinematografii. W przejmującej opowieści o ostatnim dniu życia człowieka dotkniętego nałogiem alkoholowym zawarł Has główne założenia swego kina. Przemijanie, nieuchronny upływ czasu, kruchość ludzkiej egzystencji – to główne tematy jego filmów. Kino Hasa często żywi się literaturą. Jego najlepsze filmy to ekranizacje interesujących, często wybitnych dokonań literackich. Wystarczy wymienić Pożegnania (1958; nagroda FIPRESCI w Locarno) Stanisława Dygata, Jak być kochaną (1962; nagroda w San Francisco, Złota Kaczka) Kazimierza Brandysa, Rękopis znaleziony w Saragossie (1964; nagroda w San Sebastian) Jana Potockiego, Szyfry (1966) Andrzeja Kijowskiego, Lalkę (1968; nagroda w Panamie) Bolesława Prusa czy Sanatorium pod Klepsydrą (1973; nagroda w Cannes) Brunona Schulza. W swych ostatnich filmach sięgał po literaturę zagraniczną: Nieciekawa historia (1982) to ekranizacja opowiadania Antoniego Czechowa, Osobisty pamiętnik grzesznika przez niego samego spisany (1985) – adaptacja prozy Jamesa Hogga, a Niezwykła podróż Baltazara Kobera (1988) – Fredericka Tristana. Kino Hasa imponuje scenograficznym rozmachem, dbałością o kompozycję kadru, grą martwych przedmiotów, wreszcie wspaniałymi kreacjami aktorskimi.
Odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1998), laureat Polskiej Nagrody Filmowej Orzeł za osiągnięcia życia (1999), doktor honoris causa Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi (tytuł przyznany pośmiertnie). /Jerzy Armata, Akademia Polskiego Filmu/

 

Filmografia:
1957 Pętla
1958 Pożegnania
1959 Wspólny pokój
1960 Rozstanie
1961 Złoto
1962 Jak być kochaną
1964 Rękopis znaleziony w Saragossie
1966 Szyfry
1968 Lalka
1973 Sanatorium pod Klepsydrą
1982 Nieciekawa historia
1984 Pismak
1985 Osobisty pamiętnik grzesznika przez niego samego spisany
1988 Niezwykła podróż Baltazara Kobera

------------------
SANATORIUM POD KLEPSYDRĄ /1973/
5 kwietnia /czwartek/ 2018, godz. 19.00
Kino Regis, ul. Regis 1
bilety: 10 zł, 5 zł dla członków DKF-u
Zrealizowano przy wsparciu PISF

 


Wieczór Oscarowy - appendix: Oscar® Nominated Short Films 2018.

15.03.2018, godz 19.00 /czwartek/

 

DKF Maciste / Kino Regis zapraszają (15 marca, godz. 19.00) na przegląd filmów nominowanych do tegorocznych Oscarów w kategorii: “Najlepszy krótkometrażowy film aktorski”  - “Oscar® Nominated Short Films”.

Nagroda Amerykańskiej Akademii Sztuki i Wiedzy Filmowej to jedno z najbardziej prestiżowych wyróżnień w świecie filmu. Najważniejsi przedstawiciele branży filmowej od lat 30. nie zapominają uhonorować również krótkiego metrażu, który stanowi istotną część amerykańskiej kinematografii.
Podczas 90. rocznicy rozdania nagród konkursu o jej złotą statuetkę walczyło 15 filmów krótkometrażowych w 3 kategoriach: animacja, fabuła i dokument. Mimo że rzadziej wspominane w mediach niż filmy pełnometrażowe, krótkie produkcje prezentują równie istotne, inspirujące historie w innowacyjnej formie.
Oscar Nominated Shorts 2018 to świetna okazja, by przyjrzeć się najlepszym produkcjom krótkometrażowym na świecie, skumulowanym w wyjątkowe doświadczenie filmowe. Oczywiście zobaczymy też zwycięski (nagrodzony Oscarem) obraz "The Silent Child".

 

Prelekcję przed pokazem wygłosi Barbara Szczekała.

 

PROGRAM:

DeKalb Elementary, reż. Reed Van Dyk / USA 2016 / 21 min.
Steven, niestabilny psychicznie dwudziestokilkulatek, wchodzi do szkoły podstawowej z półautomatycznym karabinem. Po tym, jak nakazuje szkolnej recepcjonistce, Cassandrze, ewakuować budynek, przetrzymuje ją jako zakładniczkę i każe zadzwonić po pogotowie.

 

 

 

The Eleven O’Clock, reż. Derin Seale / Australia 2016 / 13 min.
Psychiatra usilnie stara się pomóc pacjentowi cierpiącemu na urojenia. Jego wysiłki komplikuje fakt, że pacjent uważa się za lekarza. Za każdym razem, gdy próbuje do niego dotrzeć, sesja terapeutyczna wymyka się spod kontroli.

 

 

 

My Nephew Emmett, reż. Kevin Wilson Jr. / USA 2017 / 20 min.
W 1955 r. dwóch białych mężczyzn wtargnęło do domu Mose Wrighta, afro-amerykańskiego kaznodziei w Mississippi, aby porwać jego 14-letniego siostrzeńca, Emmetta Tilla, który przyjechał w odwiedziny z Chicago. Emmett został oskarżony o pogwizdywanie na białą kobietę.

 

 

 

The Silent Child, reż. Chris Overton / Wielka Brytania 2017 / 20 min.
Libby, głuchoniema czterolatka, jest najmłodszym dzieckiem w rodzinie, w której wszyscy słyszą. Nie potrafiąca się porozumieć dziewczynka zaczyna szkołę. Libby zostaje przydzielony opiekun, który uczy ją języka migowego, jednak sceptyczni rodzice niechętnie angażują się w edukację córki.

 

 

 

Watu Wote / All of Us, reż. Katja Benrath / Niemcy 2017 / 22 min.
Przez prawie dziesięć lat Kenia była obiektem ataków terrorystycznych z Al-Shabaab. Między muzułmanami i chrześcijanami narasta atmosfera niepokoju i nieufności. Aż do grudnia 2015 r., kiedy pasażerowie autobusów muzułmańskich pokazali, że solidarność może zwyciężyć.

 

 

 

Łączny czas: 96 min.

www.shortwaves.pl
www.facebook.com/festiwalshortwaves
www.adarte.pl
------------------
OSCAR NOMINATED SHORT FILMS (2018)
15 marca /czwartek/ 2018, godz. 19.00
Kino Regis, ul. Regis 1
bilety: 10 zł, 5 zł dla członków DKF-u
Zrealizowano przy wsparciu PISF

 


Inne oblicza miłości - walentynkowy pokaz DKF - film "Serce miłości".

14.02.2018, godz 19.00 /środa/

 

DKF Maciste/Kino Regis zapraszają na kolejne spotkanie klubowe. Z okazji Święta Zakochanych (środa, 14.02.2018, godz. 19.00) zobaczymy "Serce miłości" Łukasza Rondudy  -  film o miłości, ale w nieco innej odsłonie.

 

Prelekcję przed spotkaniem wygłosi Barbara Szczekała.

 

Ronduda stworzył film, który jest wyrafinowany w swojej prostocie. /Adrianna Smyk, Student Critics/

 

 

 

Miłość doskonała. Istnieje? Nie istnieje? Polska, początek XXI wieku. Artystka wymykająca się zaszufladkowaniu i eksperymentujący muzyk. Dwójka outsiderów, których bardzo wiele ze sobą łączy. Androgyniczni, szczupli, bez włosów, często ubrani w identyczne uniseksy - wyglądają jak męska i żeńska wersja tej samej osoby. Ich stan zakochania przypomina perwersyjną wersję narcyzmu, bo patrząc na kochanka, patrzą na własne odbicie. W ich relacji miłość przenika się ze sztuką. Intymnym wyznaniom i gestom nadana zostaje artystyczna forma. I odwrotnie - sztuka jest ich sposobem na życie emocjonalne. Żyją w stworzonym przez siebie świecie, w którym mogą wszystko projektować i kontrolować. Wszystko, oprócz własnych emocji.

„Serce miłości” w reżyserii Łukasza Rondudy to fascynujący portret jednej z najbardziej oryginalnych par polskiej sceny artystycznej: performera Wojtka Bąkowskiego oraz poetki i artystki Zuzanny Bartoszek. Na ekranie, w wybitnych kreacjach aktorskich: Jacek Poniedziałek i Justyna Wasilewska.

 

Z racji Święta Zakochanych spośród przybyłych widzów, rozlosowane będę   2 podwójne zaproszenia - ufundowane przez   https://www.nowabochnia.pl/ (Bochnia, ul. Poniatowskiego) - na romantyczną kąpiel w SPA.


Biografie artystów:

 

Wojciech Bąkowski to jeden z najciekawszych polskich artystów, często porównywany do Mirona Białoszewskiego ze względu na skupienie na banalnej, codziennej rzeczywistości i języku. Jest laureatem najbardziej prestiżowych nagród artystycznych w kraju np. Spojrzenia Deutsche Banku, Paszport Polityki 2010. Jest jedną z najbardziej charyzmatycznych osobowości artystycznych współczesności o bardzo wypracowanym scenicznym image’u, który od lat jest niemal niezmienny: białe skarpetki noszone do przykrótkich czarnych spodni, czerń, ogolona na łyso głowa i podkrążone oczy czasami dodatkowo podkreślone makijażem.

 

Zuzanna Bartoszek jest autorką rysunków i poezji publikowanych m.in. w Lampie i Iskrze Bożej, Czasie Kultury, Fabulariach i Półmroku, który jest wydawany przez Galerię Stereo - rodzimą galerię Wojtka. Na łamach tego magazynu prace Zuzanny po raz pierwszy spotkały się z pracami Wojtka. Jest autorką powieści PODOBNE KOLORY. Studiuje filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim.

 


------------------
SERCE MIŁOŚCI /2017/
14 lutego /środa/ 2018, godz. 19.00
Kino Regis, ul. Regis 1
bilety: 10 zł, 5 zł dla członków DKF-u
Zrealizowano przy wsparciu PISF