PEWNEGO RAZU... W HOLLYWOOD /premiera/

gatunek: thriller/kryminalny

produkcja: USA/Wielka Brytania, czas trwania: 160

DZIŚ | 17:30
TOY STORY 4 /2D/ premiera

gatunek: animowany/familijny

produkcja: USA, czas trwania: 100

19.08.2019 | 13:30
TOY STORY 4 /3D/ premiera

gatunek: animowany/familijny

produkcja: USA, czas trwania: 100

19.08.2019 | 15:30
YULI

gatunek: biograficzny

produkcja: Hiszpania, Wielka Brytania, Niemcy , czas trwania: 104

25.08.2019 | 18:00
TAJEMNICA OJCA PIO

gatunek: dokumentalny / biograficzny

produkcja: Hiszpania, czas trwania: 80

30.08.2019 | 16:45
NA BANK SIĘ UDA

gatunek: komedia/kryminalny

produkcja: Polska, czas trwania: 105

30.08.2019 | 18:30
TO: ROZDZIAŁ 2 /premiera/

gatunek: horror

produkcja: USA, czas trwania: 174

06.09.2019 | 15:00
BÓL I BLASK

gatunek: komediodramat

produkcja: Hiszpania, czas trwania: 113

06.09.2019 | 18:00
Aktualności
KINO "POD CHMURKĄ": "WHISKY DLA ANIOŁÓW" - 24.08.2019
14.08.2019
KINO

Komedia z przesłaniem w reżyserii Kena Loacha (m.in. "Kes", "Słodka szesnastka", "Ja, Daniel Blake").

Robbie, Albert, Rhino i Mo spotykają się na życiowym zakręcie. Są bezrobotni i spłukani, ale mogą…

Czytaj więcej >

DKF Aktualności

Jak rodzi się zło - dokument "O ojcach i synach" w DKF Maciste.

13.06.2019, godz 19.30 /czwartek/

 

DKF Maciste zaprasza w dniu 13.06.2019 (godz. 19.00)  na ostatnie przed wakacyjną przerwą spotkanie klubowe. Tym razem obejrzymy nominowany do Oscara dokument Talala Derkiego "O ojcach i synach". Prelekcję przed filmem przeprowadzi dr Barbara Szczekała.

Jak wygląda z bliska życie dżihadystów? Po filmie „Powrót do Homs”, który pokazywał radykalizację buntu przeciwko dyktaturze al-Assada, reżyser ponownie odwiedził rodzinny kraj. Udało mu się zdobyć zaufanie rodziny islamskiego fundamentalisty, z którą spędził ponad dwa lata, filmując domową codzienność i walkę z wrogiem. W cieniu toczącej się wojny dorasta najmłodsze pokolenie bojowników dżihadu – pozbawione dzieciństwa, poddawane praniu mózgów i morderczym treningom. /krakowfilmfestival.pl/

 

Bardzo to gorzka lekcja dzisiejszego świata i film, po którym trudno spokojnie zasnąć. (Dagmara Romanowska, Interia, 10/10)

 

Wstrząsający obraz kochającej się rodziny zdominowanej przez chorą ideologię. Zmusza do myślenia nad tym, w którym momencie rodzi się zło. (Marta Ossowska, Okiem Krytyka, 9/10)

 

Najpierw był dokument „Powrót do Homs” – wstrząsający raport z oblężonego miasta, w którym młodzi partyzanci walczą z reżymem Baszszara al-Asada. Ten romantyczny obraz miał jednak swoją skazę: pokazywał, jak powodowani desperacją żarliwi idealiści coraz bardziej radykalizują się, skręcając w stronę fundamentalizmu religijnego.
Pochodzący z Syrii reżyser Talal Derki postanowił zgłębić ten temat i stworzyć psychologiczny portret kogoś, kto stał się islamskim ekstremistą. Najbardziej interesowały go emocje i motywacje tych, którzy całe swoje życie podporządkowują surowym religijnym zasadom. I którzy gotowi są w imię tych zasad zabijać innych ludzi.
Abu Osama jest dżihadystą specjalizującym się w podkładaniu min i samochodowych zamachach bombowych. Przez ponad dwa i pół roku reżyser Talal Derki mieszkał z nim i jego rodziną w małej wiosce gdzieś w północnej Syrii, filmując z bliska ich codzienne życie. Był świadkiem, jak kochający ojciec przygotowuje swoich synów, trzynastoletniego Osamę i dwunastoletniego Aymana, do walki zbrojnej, której celem jest ustanowienie w Syrii islamskiego kalifatu.
Twórcy filmu udała się rzecz wyjątkowa: sam będąc niewierzącym, zdobył zaufanie islamskich radykałów. Wiele jednak ryzykował. Przede wszystkim, przystępując do realizacji filmu, musiał zmienić tożsamość i zadbać o swój medialny wizerunek, by uwiarygodnić się w roli religijnego ekstremisty. Pomógł mu w tym nakręcony wcześniej film „Powrót do Homs”, który jego gospodarze przyjęli z aprobatą.
Opowiadając o utraconym dzieciństwie i zagrożeniach płynących z fanatyzmu religijnego, Derki uważa, że to właśnie dziecięca perspektywa pozwoli widzom lepiej zrozumieć toczący się w Syrii dramat. Film „O ojcach i synach” jest także pytaniem o przyszłość zniszczonego wojną kraju i podzielonego społeczeństwa. Szczególnie bolesne staje się dla reżysera pytanie o przyszłe losy tych wszystkich Syryjczyków, którzy – podobnie jak on i jego bliscy – musieli ten kraj opuścić.

 

KIM JEST A BU OSAMA
Bohater filmu Talala Derkiego należy do syryjskiej siatki Al Kaidy zwanej Dżabhat an‑Nusra, czyli Front Obrony Ludności Lewantu. Powstał on w 2011 roku podczas wojny domowej w Syrii. Jego członkowie rekrutowali się przede wszystkim spośród konserwatywnych mieszkańców terenów wiejskich, będąc w opozycji wobec dyktatury prezydenta al‑Asada. Ugrupowanie zasilane było także przez dżihadystów napływających spoza granic kraju (to między innymi dlatego przybyły z emigracji Talal Derki zdołał wkupić się w łaski islamistów). Główna działalność grupy polegała na przeprowadzaniu zamachów terrorystycznych. Wierni islamowi salafickiemu, czyli radykalnej odmianie sunnizmu głoszącej powrót do religijnych korzeni, bojownicy an‑Nusry postulowali stworzenie na terenie Syrii państwa wyznaniowego opartego na szariacie. Abu Osama ma ośmiu synów – kilku z nich nadał imiona na cześć męczenników dżihadu.

 

SYLWETKA TWÓRCY
Talal Derki jest reżyserem, scenarzystą i producentem. Urodził się w 1977 roku w Damaszku w rodzinie syryjskich Kurdów. Po ukończeniu studiów filmowych w Atenach pracował jako asystent reżysera oraz twórca filmów i programów telewizyjnych dla arabskich stacji. Był też operatorem kamery w CNN i Thomson Reuters. Mając na koncie kilka filmów krótkometrażowych, zadebiutował w 2013 roku pełnometrażowym dokumentem Powrot do Homs, kręconym w ekstremalnych warunkach, z udziałem broniących miasta rewolucjonistów. Film doczekał się ponad dwudziestu nagród, m.in. na festiwalu IDFA w Amsterdamie, na Sundance, w Zagrzebiu oraz na Krakowskim Festiwalu Filmowym, gdzie w 2014 roku był filmem otwarcia i otrzymał nagrodę Srebrnego Rogu. O ojcach i synach, dokument o „dzieciach kalifatu”, okazał się jeszcze większym sukcesem. Obok licznych
nagród otrzymał nominację do Oscara w kategorii pełnometrażowego dokumentu. Wraz z żoną Hebą Khaled, która również zajmuje się filmem, Derki od 2014 roku przebywa na uchodźctwie w Berlinie.

 

FILMOGRAFIA:
2003 – Hello Damascus, goodbye Damascus
2005 – A Whole Line of Trees
2010 – Hero of All Seas
2013 – Powrot do Homs (Return to Homs)
2016 – Ode to Lesvos
2017 – O ojcach i synach (Of Fathers and Sons)

 

NAJWAŻNIEJSZE NAGRODY
• Nominacja do Oscara 2019
• Wielka Nagroda Jury, Sundance 2018
• Złoty Róg, Krakowski Festiwal Filmowy 2018
• Movies That Matter Award, ZagrebDox 2018
• Nagroda Publiczności, Tesaloniki Documentary Film Festival 2018
• Center for Documentary Studies Filmmaker Award, Special Jury Mention,
Full Frame Documentary Film Festival 2018
• Best Arab Film, Silver Star, El Gouna International Film Festival 2018
• Fritz‑Gerlich‑Preis, Munich Film Festival 2018

 

------------------
O OJCACH I SYNACH /2017/
13 czerwca /czwartek/ 2019, godz. 19.30
Kino Regis, ul. Regis 1
bilety: 10 zł, 5 zł dla członków DKF-u
Zrealizowano przy wsparciu PISF


O dojrzewaniu i odpowiedzialności - poruszający dokument "Jutro albo pojutrze" w DKF Maciste.

9.05.2019, godz 19.00 /czwartek/

 

9 maja o godz. 19.00 DKF Maciste zaprasza na wielokrotnie nagradzany (m.in. nominacja do Oscara) dokument pt. "Jutro albo pojutrze" (reż. Bing Liu). Prelekcję przed filmem wygłosi dr Maciej Stroiński.


„Jutro albo pojutrze” powstawał spontanicznie jako czysta rejestracja codzienności zaprzyjaźnionych ze sobą deskorolkarzy, ale efektem jest poruszający zapis procesu ich dorastania. Zack zostaje nieoczekiwanie ojcem, a Keire dostaje pierwszą pracę oraz zmaga się z problemem rasowej tożsamości i śmiercią ojca. Bing prowadzi długie rozmowy z matką, która jako chińska emigrantka po traumatycznym małżeństwie nie może się odnaleźć w amerykańskim społeczeństwie. „Jutro albo pojutrze” jest intymnym i szczerym spojrzeniem młodego mężczyzny na proces dorastania i radzenia sobie z nieokiełznaną młodością.


"Jest kinem dokumentalnym najwyższej klasy. Pokazującym, że z pozornie prostego, rozrywkowego tematu może powstać dzieło doskonale ilustrujące społeczne problemy" /Marta Ossowska, Okiem Krytyka/


"Najlepsze dokumenty nie tylko opowiadają historię i uczą nas czegoś nowego, ale też wywołują podczas oglądania autentyczne emocje. Przyznam się szczerze, że niewiele widziałem takich filmów w życiu – wśród nich wymienić jednak mogę chociażby tak fenomenalne tytuły jak: Twarze, plaże, Koyaanisqatsi, Grizzly Man, Sugar Man albo Miejsce urodzenia. Od paru dni w tym zaszczytnym gronie znajduje się również Jutro albo pojutrze. Debiutanckie dzieło Binga Liu – urodzonego wprost filmowca, który nie musiał wychodzić z kamerą poza własne podwórko, aby opowiedzieć autentyczną i poruszającą historię."  /Jan Brzozowski, Film.org.pl/


„Jutro albo pojutrze” był nominowany do Oscara i znalazł się na liście najlepszych filmów 2018 r. według Baracka Obamy. Przypadł także do gustu widzom 15. edycji festiwalu Millennium Docs Against Gravity, gdzie zdobył aż cztery nagrody: Nagrodę Banku Millennium – Grand Prix, Nagrodę Dokumentalną Warszawy (nagroda publiczności), Grand Prix Dolnego Śląska - Nagrodę Marszałka Województwa Dolnośląskiego oraz Bydgoszcz ART.DOC Award.

 

Bing Liu
Reżyser, Producent

W wieku ośmiu lat Bing przeprowadził się z matką z Chin do Alabamy, następnie do Kalifornii, a później do Rockford w Illinois. Umiejętności operatorskie i montażowe doskonalił jako nastolatek, kręcac filmiki ze skejterami. W wieku 19 lat przeniósł się do Chicago. Tam pracował na planach filmowych przy obsłudze statywów i wózków do kamer. W tym samym czasie z wyróżnieniem ukończył studia literackie na Uniwersytecie Illinois. Gdy miał 23 lata, dołączył do Międzynarodowej Gildii Operatorów Filmowych i pracował w pionie operatorskim na planach filmów fabularnych i seriali telewizyjnych. W 2014 r. rozpoczął współpracę z Kartemquin Films, by wspólnie z nimi stworzyć swój pełnometrażowy debiut „Jutro albo pojutrze”. Koproducentami byli POV i IVTS. Bing jest również reżyserem oraz autorem zdjęć odcinków mini-serialu Steve'a Jamesa „America to Me”. W 2017 r. Wziął udział w programie Film Independent Fellow oraz otrzymał stypendium  Garetta Scotta.
------------------
JUTRO ALBO POJUTRZE /2018/
9 maja /czwartek/ 2019, godz. 19.00
Kino Regis, ul. Regis 1
bilety: 10 zł, 5 zł dla członków DKF-u
Zrealizowano przy wsparciu PISF

 


O sile dobra i o przyzwoitości - "Złodziejaszki" Hirokazu Koreedy w DKF Maciste.

11.04.2019, godz 19.00 /czwartek/

 

11 kwietnia o godz. 19.00 odbędzie się kolejne spotkanie w ramach działalności DKF "Maciste". Zobaczymy najnowszy - zwycięski na Festiwalu w Cannes 2018 -  film Hirokazu Koreedy pt. "Złodziejaszki". Przed seansem prelekcję do filmu wygłosi Maciej Gil.

 

Piękny film o prawdziwym rodzinnym szczęściu. Zabawny i wzruszający z zaskakującym zwrotem akcji. „Złodziejaszki” skradły moje serce /Grażyna Torbicka/

 

 

 

„Złodziejaszki” to historia trzypokoleniowej ubogiej rodziny żyjącej na przedmieściach Tokio. Utrzymują się najróżniejszych dorywczych zajęć oraz drobnych kradzieży. I choć ledwo wiążąc koniec z końcem, to gdy jednak pewnego dnia w ich życiu pojawia się bezdomna dziewczynka, bez wahania decydują się zapewnić jej dach nad głową. To początek wydarzeń, ktore odsłonią skrywane tajemnice z rodzinnej przeszłości.

 

Reżyser filmu Hirokazu Kore-eda należy do czółowki wspoółczesnych japońskich twórcow i jest najpopularniejszym przedstawicielem tej kinematografii w Polsce. W ostatnich kilku latach kinowa publiczność miała okazję obcować z jego głośnymi, nagradzanymi obrazami „Po burzy” (2016), „Nasz młodsza siostra” (2015), „Jak ojciec i syn” (2013). Krytycy nazywają go kontynuatorem filmowej tradycji japońskiego mistrza Yasujiro Ozu, jednak sam Koreeda uważa, że bliżej mu do Kena Loacha, ktory podobnie jak on używa kamery do sportretowania społecznych nierówności i absurdów współczesnego świata.

- Świat zmierza w przedziwnym kierunku, nie wiem czy rodzina – w takim tradycyjnym założeniu, zbudowana na dobrowolnym byciu razem, długotrwałej i wielopokoleniowej więzi czy bezinteresownej chęci niesienia pomocy – ma szansę przetrwać. Ten temat wciąż do mnie powraca, bo nie ma jednej recepty na udane życie rodzinne, na trwałe relacje. A tak jak powiedziałem, współczesny świat nie sprzyja inwestowaniu czasu, wiedzy, czy pieniędzy we wspólnotę. Wszyscy stawiają teraz na siebie, liczy się jednostka – nie zbiorowość – mówił w wywiadzie dla "Wprost" po ubiegłorocznym Festiwalu w Cannes.

 

Z tej najważniejszej na świecie filmowej imprezy wrócił ze Złotą Palmą. Choć w Konkursie Głównym konkurował z "Zimną wojną" Pawła Pawlikowskiego, a także z filmami m.in. Spike’a Lee, Matteo Garrone czy Nadine Labaki, tu Jury pod przewodnictwem amerykańskiej aktorki Cate Blanchett jednogłośnie zdecydowało
o uhonorowaniu filmu japońskiego reżysera.

 

Najważniejsze wyróżnienia i nagrody:
Cannes 2018 - Złota Palma dla Najlepszego filmu
Asian Pacific Screen Awards 2018 – Nagroda dla Najlepszego Filmu
Złote Globy 2019 - nominacja w kategorii Najlepszy Film Nieanglojęzyczny
Oscary 2019 - nominacja w kategorii Najlepszy Film Nieanglojęzyczny
Independent Spirit Awards 2019 - nominacja w kategorii Najlepszy Film Nieanglojęzyczny
BAFTA 2019 - nominacja w kategorii Najlepszy Film Nieanglojęzyczny
Asian Film Awards 2019 – 6 nominacji.
Nagrody Japońskiej Akademii Filmowej 2019 – 12 nominacji.

 

------------------
ZŁODZIEJASZKI /2018/
11 kwietnia /czwartek/ 2019, godz. 19.00
Kino Regis, ul. Regis 1
bilety: 10 zł, 5 zł dla członków DKF-u
Zrealizowano przy wsparciu PISF

 


Pomiędzy Lynchem a von Trierem - "Monument" - najnowszy film Jagody Szelc w DKF Maciste.

28.03.2019, godz 19.00 /czwartek/

 

Dyskusyjny Klub Filmowy Maciste zaprasza 28 -go marca (na godz. 19.00) na film "Monument".  To drugi, oczekiwany przez wielu widzów film Jagody Szelc, autorki "Wieży. Jasnego dnia" – zaskakującego debiutu, który zdobył dwie nagrody na festiwalu w Gdyni, a rok temu okazał się niespodziewanym przebojem kin studyjnych.

Film poprzedzi prelekcja dr Barbary Szczekały.

 

Monument to hipnotyczna i przerażająca opowieść o grupie studentów hotelarstwa, którzy późną nocą przybywają do tajemniczego hotelu, by odbyć w nim praktyki. Szybko okazuje się, że miejsce nie należy do zwyczajnych. Despotyczna menadżerka pozbawia bohaterów imion i zmusza ich do wykonywania niezrozumiałych czynności. Choć studenci orientują się, że coś jest nie tak, nie wiedzą, że w hotelu czas jest względny, a przestrzeń staje się figurą niemożliwą.

Głos prasy:
Jagoda Szelc nie jest reżyserką. To szamanka, która przeprowadza rytuał inicjacji. Studenci stają się artystami, a w Polsce rodzi się zupełnie nowe kino autorskie. O takim filmie nie sposób milczeć. / Aleksandra Pospiszyl, Interia/

„Monument” to film tak wysokiej jakości, że twórcom niejednej polskiej superprodukcji powinno być po prostu wstyd. Jan /Dąbrowski, Film.org.pl/

Jest w tym filmie historia, doskonale zresztą poprowadzona i świetnie przez Szelc opowiedziana, ale reżyserka taktycznie rozbija tę historię, wydobywa z niej bebechy, gluty, doprawia horrorem i humorem. /Łukasz Maciejewski, Onet/

„Monument” zmusza widza do nieustannej harówki interpretacyjnej, ustanawia osobny świat, który widz musi sobie skleić od zera. /Klara Cykorz, Filmweb/

 

Reżyserka:
Jagoda Szelc - urodzona 10 lutego 1984 roku we Wrocławiu, reżyserka i scenarzystka filmowa.
Ukończyła grafikę na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu oraz Wydział Reżyserii Filmowej i Telewizyjnej PWSFTviT w Łodzi. Stypendystka Uniwersytetu Arystotelesa w Salonikach. Zanim stanęła na planie debiutanckiego "Wieża. Jasny dzień", zrealizowała  10 krótkometrażowych etiud fabularnych i dokumentalnych, w których podejmowała bardzo różnorodne tematy i ćwiczyła różne filmowe stylistyki. Najważniejszą spośród swych studenckich etiud zrealizowała w 2013 roku. "Taki pejzaż" opowiadał historie inspirowane prawdziwymi zdarzeniami. Szlec przyglądała się m.in. sytuacji pogorzelca oraz zdradzonej kobiety, by opisać emocje, jakich doświadczają jej bohaterowie.
Pełnometrażowy debiut reżyserski "Wieża. Jasny dzień" w Gdyni zdobył nagrodę dla najlepszego reżyserskiego debiutu, a Szelc otrzymała też nagrodę za najlepszy scenariusz. W 2018 roku jej film został zakwalifikowany na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie, a kilka tygodni wcześniej reżyserka otrzymała za niego Paszport Polityki w kategorii film. /na podstawie: https://culture.pl/pl/tworca/jagoda-szelc /

------------------
MONUMENT /2018/
28 marca /czwartek/ 2019, godz. 19.00
Kino Regis, ul. Regis 1
bilety: 10 zł, 5 zł dla członków DKF-u
Zrealizowano przy wsparciu PISF

 


A zanim pojawił się Narcos... "Sny wędrownych ptaków" w DKF Maciste.

28.02.2019, godz 19.00 /czwartek/

 

28 lutego 2019 (godz. 19.00) DKF Maciste zaprasza na najnowszy  film Ciro Guerry i Cristiny Gallego "Sny wędrownych ptaków". Przypomnijmy, że reżyser to autor nominowanego do Oscara obrazu "W objęciach węża", docenionego również w Cannes, czy na  Sundance Film Festival.
Tym razem, obejrzymy opowieść o początkach kolumbijskiego handlu narkotykowego, powiązaną z historią rdzennej społeczności Indian Wayúu.
Przed filmem prelekcja dr Barbary Szczekały.


Plata o plomo, święta zasada porządkująca świat Pabla Escobara, pokutuje w kolumbijskim społeczeństwie znacznie dłużej, niż nam się wydaje. Przekonują o tym Ciro Guerra i Cristina Gallego, przenosząc nas w zdominowany rytuałami świat Indian Wayuu, którego odwieczny porządek burzą dopiero pokusy kapitalizmu. / Magdalena Narewska, FalaKina.pl /


Kolumbia w czasie przełomu lat 60. i 70. Jałowe i wietrzne pustkowie na granicy kraju zamieszkuje lud Indian Wayúu. Podczas plemiennego obrzędu wchodzenia w dorosłość Zaida (Natalia Reyes) wykonuje tradycyjny taniec, którym kusi potencjalnego kandydata na męża - Rapayeta (José Acosta). Jednak Ursula (Carmiña Martínez), stojąca na czele klanu, stawia młodemu Rapayetowi wysoką cenę, jaką ten ma zapłacić za Zaidę. Rapayet szuka sposobu na szybkie zdobycie pieniędzy. Wraz ze swoim wspólnikiem, Moisesem (Jhon Narváez) spotykają amerykańskich hipisów szukających dojścia do dostawców marihuany. Rapayet i Moses sami wcielają się w rolę dealerów, a interes, który ubiją, będzie jedynie początkiem historii…

 

Film o gangsterach i o duchach.
Obraz rodziny – historia grupy silnych, obdarzonych niezwykłą intuicją i siłą charakteru kobiet czekających w domu na impulsywnych, pozbawionych świadomości i lękliwych mężczyzn, gdy ci negocjują, prowadzą rozmowy i są nieustannie nieobecni.
Intuicja i rozum, niewinność i zemsta, słowo i honor - wszystko to łączy się w opowieści o wielkiej tragedii, która może być przekleństwem na wieki.
Potężne tabu, o którym nie wolno nam mówić.
Opowiedziana tylko raz, w intymny, osobisty sposób. Naszym własnym sposobem.
Oto właśnie ta delikatna bryza - wydawało się, że przyszła, by dać nam orzeźwienie. Zmieniła się jednak w niosącą spustoszenie burzę i ukazała nam prawdziwą twarz kapitalizmu w najczystszej postaci.
Oto nasze jayeechi, nasz ptasi śpiew.

/Cristina Gallego i Ciro Guerra/

 

Twórcy:
Ciro Guerra, reżyser
Urodził się w Rio de Oro (Cesar, Kolumbia) w 1981 r. Jego dwa pierwsze filmy pełnometrażowe „Cień przechodnia” (2004 r.) i „Wietrzne podróże” (2009 r.) zostały pokazane na wielu festiwalach, w tym w Cannes (Un Certain Regard), Toronto, San Sebastian, Rotterdamie, Locarno, Tribece, Londynie, Hong Kongu, Kairze, Jerozolimie i Hawanie. Oba filmy trafiły do dystrybucji w kilku krajach i otrzymały ponad 40 nagród na międzynarodowych festiwalach. Wiele z nich jest uważanych za najlepsze kolumbijskie filmy wszechczasów. Jego trzeci pełny metraż, „W objęciach węża”, zdobył pierwszą nagrodę Director’s Forthnight w Cannes w 2015 r. i był pierwszym kolumbijskim filmem z nominacją do Oscara dla Najlepszego Filmu Nieanglojęzycznego.

Cristina Gallego, reżyserka
Urodzona w Bogocie w 1978 r. Ukończyła szkołę filmową oraz marketing i reklamę na Narodowym Uniwersytecie Kolumbii. W 2001 r. wspólnie z Ciro Guerrą założyła firmę Ciudad Lunar i wyprodukowała jego filmy „Cień przechodnia" (San Sebastian, 2004 r.), „Wietrzne podróże” (festiwal w Cannes, konkurs Un Certain Regard, 2009 r.) i „W objęciach węża” (Director’s Fortnight 2015, nominacja do Oscara w 2016 r.). Przy ostatnich dwóch zajmowała się również montażem. Produkowała również filmy takich reżyserów, jak Pedro Aguilera („Moja siostra”, Rotterdam 2017 r.), Abner Benahim („Ruben Blades Is Not My Name”, SXSW 2018 r.) i Annemarie Jacir („Wajib”, Locarno 2017, koproducentka).
Uczy w wielu szkołach filmowych i była zapraszana do Genewy, by wystąpić w ONZ oraz na konferencji TED w Bogocie. „Sny wędrownych ptaków”” to jej debiut reżyserski.


------------------
SNY WĘDROWNYCH PTAKÓW /2018/
28 lutego /czwartek/ 2019, godz. 19.00
Kino Regis, ul. Regis 1
bilety: 10 zł, 5 zł dla członków DKF-u
Zrealizowano przy wsparciu PISF

 


Portret rozpadu rodziny - "Kraina Wielkiego Nieba" przewrotnie walentynkowy pokaz w DKF Maciste.

14.02.2019, godz 18.00 /czwartek/

DKF Maciste zaprasza 14 lutego 2019 (uwaga, na godz. 18.00) na film "Kraina wielkiego nieba" Paula Dano - jeden z najlepszych debiutów filmowych ostatnich lat. Paradoksalnie w Dniu Zakochanych zobaczymy nie miłość w stadium euforycznego rozkwitu, ale w momencie jej rozkładu na poziomie jednostek i rodziny.
Obraz powstał na  podstawie bestsellerowej powieści „Wildlife” autorstwa laureata Nagrody Pulitzera, Richarda Forda.

 

David Ehrlich z „Indiewire” stwierdził, że „ten film to czyste piękno”, a Owen Gleiberman obwieścił na łamach „Variety”, że „Paul Dano to urodzony filmowiec”. „Kraina wielkiego nieba” podbiła już najważniejsze światowe festiwale (Sundance, Cannes, Toronto, BFI London Film Festival i wiele innych), zbierając znakomite opinie. Paul Dano, który jako aktor zdobył uznanie za role w filmach „Aż poleje się krew” czy „Zniewolony. 12 Years a Slave”, po raz pierwszy staje za kamerą, aby przenieść na ekran swoją ukochaną powieść: „Wildlife” autorstwa laureata Nagrody Pulitzera, Richarda Forda. Scenariusz filmu Dano napisał razem ze swoją partnerką, aktorką i scenarzystką Zoe Kazan („I tak cię kocham”, „Słowo na M”). „Kraina wielkiego nieba” to aktorski popis mających już na koncie nominacje do Oscara Carey Mulligan („Była sobie dziewczyna”, „Drive”, „Wstyd”) i Jake’a Gyllenhaala („Tajemnica Brokeback Mountain”, „Zwierzęta nocy”, „Wolny strzelec”).


Za znakomitym, zachwycającym wizualnie debiutem Paula Dano stoją producenci „The Florida Project” oraz „Drogi do szczęścia”, a za muzykę odpowiada nominowany do Oscara David Lang, autor ścieżki dźwiękowej do „Młodości” Paolo Sorrentino, znanego z pracy przy filmach „Wielkie piękno” i „Requiem dla snu”


Przed filmem prelekcja dr Barbary Szczekały.

Wśród widzów rozlosowane będą drobne upominki ufundowane przez firmę KinAds (największego w Polsce operatora reklam w kinach) .

 

Opis filmu:
Jeanette (Carey Mulligan) i Jerry (Jake Gyllenhaal) są tylko z pozoru szczęśliwym małżeństwem. Właśnie przeprowadzili się do domu na przedmieściach, ale w nowym miejscu czekają na nich stare problemy. Jerry po raz kolejny woli uciec, niż zmierzyć się z trudnościami. Kiedy wyjeżdża na kilka miesięcy gasić niebezpieczne pożary lasów, Jeannette zostaje sama z dorastającym synem. Zagubiona kobieta wdaje się w romans, który na chwilę pozwala jej poczuć się dziewczyną, jaką była kiedyś - szaloną, atrakcyjną i pełną życia.

------------------
KRAINA WIELKIEGO NIEBA /2018/
14 lutego /czwartek/ 2019, godz. 18.00
Kino Regis, ul. Regis 1
bilety: 10 zł, 5 zł dla członków DKF-u
Zrealizowano przy wsparciu PISF

 

 

 

 

 


W hołdzie kobietom - "Roma" Alfonso Cuaróna w DKF Maciste.

24.01.2019, godz 19.00 /czwartek/

 

DKF Maciste zaprasza 24 stycznia 2019 (godz. 19.00) na inauguracyjne spotkanie w 2019 roku. Obejrzymy trzykrotnie nominowany do Złotych Globów oraz zwycięski na festiwalu filmowym w Wenecji film Alfonso Cuaróna pt: "Roma". Obraz ponadto uznawany jest przez krytyków jako jeden z kandydatów do Oscara, który być może zmierzy się w pojedynku z "naszą" "Zimną wojną".


„ROMA” to najbardziej osobisty z dotychczasowych filmów nagrodzonego Oscarem reżysera i scenarzysty Alfonso Cuaróna („Ludzkie dzieci”, „I twoją matkę też”, "Grawitacja"). Opowiada historię Cleo (Yalitza Aparicio), młodej służącej pracującej w zdominowanej przez klasę średnią dzielnicy Roma w mieście Meksyk. Cuarón pisze tym filmem pełen artyzmu i miłości list do kobiet, które go wychowały, oraz maluje żywy i poruszający obraz domowych napięć i zmian hierarchii społecznej na tle politycznego chaosu lat 70.

Przed filmem prelekcja dr Barbary Szczekały.


Dawno nie widziałem filmu tak empatycznego i wizualnie czystego. Przemyślanego w każdym szczególe i jednocześnie pozbawionego wyrachowania. „Roma” Alfonso Cuaróna to film zrobiony z miłości, którą przesiąka każdy kadr tego niezwykłego dzieła. / Łukasz Adamski, wPolityce.pl/


Nie ma co przekłamywać rzeczywistości, "Roma" to arcydzieło, które oszczędnymi środkami jest w stanie głębiej wejść w świadomość widza, niż niejedna produkcja wypełniona po brzegi emocjami. / Radosław Krajewski, Gamerweb/


Jak mówił Umberto Eco: Piękno jest ograniczone kanonem, zaś brzydota nieograniczona w swoich możliwościach. Te słowa doskonale odzwierciedlają Romę i jako kino myślące dla myślącego nie przywodzi na myśli celniejszego słowa, niż arcydzieło! / Bernadetta Trusewicz, FDB/

 

Sylwetka reżysera:


Alfonso Cuarón - jest jednym z najbardziej znanych reżyserów swego pokolenia. Jego debiutancki film Tylko ze stałym partnerem z 1991 roku, mroczna komedia z Danielem Giménezem Cacho i Claudią Ramírez, był najbardziej dochodowym filmem w Meksyku w 1992 roku i przyniósł Cuarónowi nagrodę Ariel Award dla współscenarzysty. Sydney Pollack był pod wrażeniem jego debiutanckiego filmu pełnometrażowego i zatrudnił Cuaróna jako reżysera jednego z odcinków serialu stacji Showtime Fallen Angels zatytułowanego Murder, Obliquely (tym samym Cuarón dołączył do grona reżyserów tego serialu, w którym znaleźli się także Steven Soderbergh, Jonathan Kaplan, Peter Bogdanovich i Tom Hanks). Odcinek, w którym zagrali Laura Dern i Alan Rickman, przyniósł Cuarónowi w 1993 roku nagrodę Cable ACE Award dla najlepszego reżysera.

 

Pierwszym amerykańskim filmem pełnometrażowym Cuaróna była uznana przez krytyków adaptacja popularnej książki dla dzieci — obraz Mała księżniczka (1995 r.), który był nominowany do Oscara za najlepsze zdjęcia i scenografię i otrzymał nagrodę New Generation Award od stowarzyszenia krytyków L.A. Film Critics. Później, w 1998 roku, Cuarón pracował nad współczesną adaptacją klasycznej powieści Charlesa Dickensa „Wielkie nadzieje”, w której zagrali Gwyneth Paltrow, Robert De Niro, Anne Bancroft i Ethan Hawke.

 

Następnie Cuarón powrócił do Meksyku, aby reżyserować zabawną, prowokacyjną i kontrowersyjną komedię z hiszpańskojęzyczną obsadą I twoją matkę też, za którą otrzymał nominację do Oscara dla najlepszego oryginalnego scenariusza (który napisał wraz z bratem Carlosem) oraz nominacje do nagrody BAFTA dla najlepszego filmu zagranicznego i najlepszego oryginalnego scenariusza. Później przyszedł czas na film Harry Potter i Więzień Azkabanu z 2003 roku, trzecią z serii niezwykle popularnych adaptacji powieści J.K. Rowling. Autorka sama określiła film w reżyserii Cuaróna jako jej ulubiony w całej serii.

 

Kolejny projekt Cuaróna, film Ludzkie dzieci, który napisał wraz z Timothym Sextonem, był jednym z najgłośniejszych filmów 2006 roku i został doceniony przez krytyków i fanów za zastosowanie przełomowych technik, między innymi robiących wrażenie ujęć typu „travelling”. Film był nominowany do wielu nagród, w tym do trzech Oscarów, za najlepszy scenariusz-adaptację, najlepsze zdjęcia i największe osiągnięcie w dziedzinie montażu filmowego, a później otrzymał dwie nagrody BAFTA za najlepsze zdjęcia i najlepszą scenografię.
Po tym, jak wyprodukował ceniony na całym świecie film swojego przyjaciela Guillermo del Toro Labirynt fauna (2006 r.), Cuarón założył niezależną firmę producencką Cha Cha Cha wraz z urodzonym w Meksyku del Toro i reżyserem Alejandro Gonzálesem Iñárritu.

W 2014 roku Cuarón otrzymuje Oscara (najlepszy reżyser) oraz Złoty Glob za głośny film "Grawitacja".

------------------
ROMA /2018/
24 stycznia /czwartek/ 2019, godz. 19.00
Kino Regis, ul. Regis 1
bilety: 10 zł, 5 zł dla członków DKF-u
Zrealizowano przy wsparciu PISF